برچسب: شخصی

پس از انتشار تصاویری از حسینیه‌ی امام خمینی (ره) بعد از حملات وحشیانه‌ی تروریست‌های امریکایی-صهیونی که دیدنشان بسیار سخت بود، امروز اتفاقی قسمتی از کتاب نسیم حیات شهید آوینی را دیدم که گفته بود:

ستون‌های حسینیه‌ی جماران رازداران اُستُنِ حنانه‌اند اما بر حال ما می‌گریند، بر حال آن دلباختگانی که بی تو دیگر جانشان جز باری سنگین بر گرده‌ی فراق نیست. ستون‌ها می‌نالند. ذرات چوب و آهن و خاک، هر چه هست، می‌نالند. آنجا که تو می نشستی، جمع پریشانی‌ست که در آن همه هم‌ناله‌اند. آنجا که تو می‌نشستی، اریکه حکومت عشق بر جان های مشتاقان، خالی مانده است.

فکر کردم اگر او امروز بود چه می‌گفت و می‌نوشت…

---

 اللَّهُمَّ الْعَنْ أَوَّلَ ظَالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ آخِرَ تَابِعٍ لَهُ عَلَى ذَلِکَ

پروردگارا!تو لعنت فرست بر اولین ظالمى که در حق محمد صلّى اللّه علیه و آله و آل پاکش ظلم و ستم کرد و آخرین ظالمى که از آن ظالم نخستین در ظلم تبعیت کرد

این نوشته جنبه‌ی آموزشی ندارد

مدتی بود گوشی‌ام اگر زمین میخورد خاموش میشد. به عبارتی برق از سرش می‌پرید. البته بعد روشن می‌شد اما آخرین بار که زمین خورد دیگر روشن نشد. خانه نبودم و هر کاری هم کردم و هر جای گوشی را که فشار دادم تاثیری نداشت. خانه که آمدم گوشی را به شارژر متصل کردم و دیدم که روشن شد. خیالم تا حدی راحت شد اما زمانی که شارژر را کشیدم دوباره خاموش شد. انگار باتری داشت و نداشت. حدس زدم مشکل از باتری گوشی باشد. حال یا دیگر خراب شده یا اتصالش درست کار نمیکند.

بعد از کمی سعی و خطا دیدم گوشی با فشار دادن سوکت باتری روشن می‌شود و با رها کردن آن خاموش. مطمئن شدم مشکل از همینجاست. سوکت را که جدا کردم دیدم خیلی راحت جدا می‌شود و حس معمول را ندارد. حدس زدم پینهایش جا باز کرده و شل شده است. حتما به همین دلیل با زمین خوردن قطع می‌شده.

بعد از این گوشی دوباره روشن شد و تا بحال دیگر با ضربه خاموش نشده است.

چرا این سایت را راه‌اندازی کردم؟
یک دلیل آن نیاز به حضور در فضای مجازی بود. اما نه هر جایی. فضای اینستاگرام را دوست ندارم. مدت زیادیست که از آن بیرون آمده‌ام.

دلیل دیگر نیاز به آزادی و کنترل بیشتر روی محیطم بود. که یک سایت شخصی بهتر این امکان را به فرد میدهد. اینکه اینجا چقدر دیده میشود زیاد برایم مهم نیست. اگر محتوای خوب باشد، خواهانش هم پیدا می‌شود.

دلیل دیگر شاید نیاز به یک شروع تازه بود. چه در دنیای واقعی و چه در مجازی. به هر حال شروع‌های تازه حس خاصی دارند، یک جور جوانی و تازگی، شاید مشابه حس اسباب‌کشی یا حس سال نو.

فعلا چیزی به ذهنم نمیرسد. دارم کارهای قدیمی را به ترتیب وارد سایت میکنم تا یک آلبوم از کارها درست کنم.