پس از انتشار تصاویری از حسینیهی امام خمینی (ره) بعد از حملات وحشیانهی تروریستهای امریکایی-صهیونی که دیدنشان بسیار سخت بود، امروز اتفاقی قسمتی از کتاب نسیم حیات شهید آوینی را دیدم که گفته بود:
ستونهای حسینیهی جماران رازداران اُستُنِ حنانهاند اما بر حال ما میگریند، بر حال آن دلباختگانی که بی تو دیگر جانشان جز باری سنگین بر گردهی فراق نیست. ستونها مینالند. ذرات چوب و آهن و خاک، هر چه هست، مینالند. آنجا که تو می نشستی، جمع پریشانیست که در آن همه همنالهاند. آنجا که تو مینشستی، اریکه حکومت عشق بر جان های مشتاقان، خالی مانده است.
فکر کردم اگر او امروز بود چه میگفت و مینوشت…
اللَّهُمَّ الْعَنْ أَوَّلَ ظَالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ آخِرَ تَابِعٍ لَهُ عَلَى ذَلِکَ
پروردگارا!تو لعنت فرست بر اولین ظالمى که در حق محمد صلّى اللّه علیه و آله و آل پاکش ظلم و ستم کرد و آخرین ظالمى که از آن ظالم نخستین در ظلم تبعیت کرد